கிரேக்கத் தத்துவம்: கட்டுப்படுத்தப்பட்ட எதிர்ப்பு — மற்றும் கட்டுப்படுத்தப்பட்ட எதிர்ப்பு
வரலாறு • புவிசார் அரசியல் • தொழில்நுட்பம்
மாற்றம் — ஒரு புதிய சிக்கல்
கி.மு. 400-ஆம் ஆண்டளவில், கட்டுப்பாட்டாளர்கள் ஒரு பெரிய சிக்கலை எதிர்கொண்டனர். எகிப்திய முறையில், மக்கள் பார்வோனை நேரடியாகக் கடவுளாக நம்ப வேண்டியிருந்தது. பாபிலோனிய முறையில், கடன் நேரடியாக மக்களைப் பிணைத்தது. ஆனால் இந்த நேரடி கட்டுப்பாட்டில் ஒரு குறைபாடு இருந்தது — கிளர்ச்சிகள். மக்கள் தாங்கள் கட்டுப்படுத்தப்படுவதை உணரும்போது, அவர்கள் எதிர்த்துப் போராடுகிறார்கள். அக்கெனடனின் போன்ற தனிநபர்கள் எழுந்து நின்று அந்த முறைக்கு எதிராக நின்றனர்.
கிரேக்கக் கட்டுப்பாட்டாளர்கள் ஒரு புதிய, நுணுக்கமான கேள்வியைக் கேட்டனர்: மக்கள் தாங்கள் சுதந்திரமாக இருப்பதாக நம்பினால், உண்மையில் அவர்கள் கட்டுப்படுத்தப்பட்டால் என்ன நடக்கும்? மக்களுக்குத் தெரிவு செய்யும் மாயையை அளித்து, அந்தத் தெரிவுகள் முன்கூட்டியே தீர்மானிக்கப்பட்டால் — அவர்கள் கிளர்ச்சி செய்ய மாட்டார்கள். ஏனெனில் அவர்கள் "நாங்கள் சுதந்திரமானவர்கள்" என்று நம்புகிறார்கள்.
பித்தகோரஸ் — எகிப்திலிருந்து கிரீஸிற்கு அறிவு மாற்றம்
இந்த புதிய கட்டுப்பாட்டு முறையில் பித்தகோரஸ் ஒரு முக்கிய நபராக இருந்தார். அவர் பண்டைய எகிப்திய மறைபொருள் பள்ளிகளில் பயிற்சி பெற்றார் — அங்கு அவர் கட்டுப்பாட்டின் அனைத்து பண்டைய ரகசியங்களையும் கற்றுக்கொண்டார். எகிப்திய மறைபொருள் பள்ளிகளில் படிப்படியாக வெளிப்படுத்தப்பட்ட அறிவு — புனித வடிவியல், விகிதங்கள், வானியல், இயற்கை விதிகள் — பித்தகோரஸ் இவை அனைத்தையும் கற்றுக்கொண்டார்.
ஆனால் அவர் செய்தது புரட்சிகரமானது: அவர் கிரீஸிற்குத் திரும்பி வந்து பொதுமக்களுக்குக் குறைந்த அளவிலான அறிவை வழங்கினார். அவர் முழுமையான அறிவை வழங்கவில்லை — ஆனால் சிலவற்றை வழங்கினார். இது மக்களிடையே சுதந்திரம் என்ற உணர்வை உருவாக்கியது — தாங்கள் "அறிவைப் பெறுகிறோம்" என்று அவர்கள் நம்பினார்கள் — ஆனால் அந்த அறிவு நிர்ணயிக்கப்பட்ட வரம்புகளுக்குள்ளேயே இருந்தது.
பித்தகோரஸ் ஒரு மறைபொருள் பள்ளியை நிறுவினார், அங்கு அவர் இரண்டு நிலைகளில் அறிவைக் கற்பித்தார். வெளி மாணவர்களுக்கு, அவர் அடிப்படை கணிதம் மற்றும் இசையைக் கற்பித்தார் — ஆனால் உள் மாணவர்களுக்கு, கட்டுப்பாட்டின் உண்மையான ரகசியங்களை வழங்கினார். எகிப்திய மாதிரி கிரீஸில் பிரதிபலித்தது — ஒரு இரு அடுக்கு முறை.
பிளேட்டோவின் உருவகம் — குகை
பிளேட்டோ தனது புகழ்பெற்ற 'குகையின் உருவகம்' மூலம் கட்டுப்பாட்டு முறையின் முழுமையான சித்திரத்தை விவரித்தார். இந்த உருவகத்தில், மக்கள் ஒரு குகையில் சங்கிலியால் பிணைக்கப்பட்டுள்ளனர், அவர்களால் சுவரில் விழும் நிழல்களை மட்டுமே பார்க்க முடியும். அவர்களால் வேறு எதையும் பார்க்க முடியாததால், அந்த நிழல்களே உண்மை என்று அவர்கள் நம்புகிறார்கள்.
இந்த உருவகம் மூலம் பிளேட்டோ ஒரு ஆழமான உண்மையை வெளிப்படுத்தினார்: மக்கள் நிழல்களை மட்டுமே பார்க்கிறார்கள் — உண்மையான உண்மையை பார்ப்பதற்கான வாய்ப்பு அவர்களுக்கு இல்லை. எந்த நிழல்களைக் காட்ட வேண்டும், எவற்றைச் காட்ட வேண்டும், எப்போது காட்ட வேண்டும் என்பதைத் தீர்மானிப்பவர்களே உண்மையான கட்டுப்பாட்டாளர்கள். ஆனால் குகையில் உள்ள மக்கள் தாங்கள் கட்டுப்படுத்தப்படுவதை அறியவில்லை — தாங்கள் சுதந்திரமானவர்கள் என்று அவர்கள் நம்புகிறார்கள்.
குறிப்பு — பிளேட்டோ இந்த உருவகத்தை சாதாரண மக்களிடம் கூறவில்லை. இது தத்துவம் மற்றும் மறைபொருள் பள்ளிகளில் பயிற்சி பெற்றவர்களுக்கான ரகசியக் கற்பித்தலாகும். ஆனால் பிளேட்டோ இதை வெளிப்படையாக எழுதியதால், அது இன்றும் நமக்குக் கிடைக்கிறது.
கட்டுப்படுத்தப்பட்ட சித்தாந்தங்கள்
கிரேக்கத் தத்துவத்தின் மிகவும் மேம்பட்ட கட்டுப்பாட்டுக் கருவி கட்டுப்படுத்தப்பட்ட சித்தாந்தங்கள் ஆகும். கட்டுப்பாட்டாளர்கள் மக்களுக்கு மூன்று முக்கிய சித்தாந்தங்களை அறிமுகப்படுத்தினர்:
கம்யூனிசம்: சொத்து மற்றும் வளங்களின் விநியோகத்தைக் கட்டுப்படுத்துதல். மக்கள் இந்த முறையை ஆதரிக்கிறார்கள், ஏனெனில் அனைத்தும் சமமாகப் பகிரப்படும் என்று அவர்கள் நம்புகிறார்கள் — ஆனால் விநியோகத்தின் உண்மையான கட்டுப்பாடு கட்டுப்பாட்டாளர்களின் கைகளிலேயே உள்ளது.
கேபிடலிசம்: செல்வம் மற்றும் பொருளாதாரத்தைக் கட்டுப்படுத்துதல். கடின உழைப்பின் மூலம் யார் வேண்டுமானாலும் பணக்காரராக முடியும் என்ற நம்பிக்கையை மக்களுக்கு வழங்குகிறார்கள் — ஆனால் விளையாட்டின் விதிகள் ஆரம்பத்திலிருந்தே முன்கூட்டியே தீர்மானிக்கப்பட்டவை.
சோஷலிசம்: அரசாங்கம் மற்றும் சமூகக் கட்டுப்பாடு. சமூகம் பாதுகாப்பிற்காக அரசாங்கக் கட்டுப்பாடு அவசியம் என்று மக்கள் நம்புகிறார்கள் — ஆனால் அந்த அரசாங்கத்தை யார் கட்டுப்படுத்துகிறார்கள் என்பதே கேள்வி.
கலாச்சாரப் போர்கள் — மக்களைப் பிரித்தல்
இந்த மூன்று சித்தாந்தங்களுக்கும் இடையே மக்களை மோதச் செய்வதுதான் உண்மையான உத்தி. இதுதான் "கலாச்சாரப் போர்கள்". மக்கள் தங்களுக்குள் எந்தச் சித்தாந்தம் சரியானது என்று விவாதிப்பதில் மூழ்கியிருந்தால், உண்மையான அறிவை அவர்கள் ஒருபோதும் அடைய முடியாது. மக்கள் தங்களுக்குள் விவாதிப்பதில் மூழ்கியிருக்கும்போது, தங்களுக்குத் தகவல்களை வழங்குபவர் யார் என்ற கேள்வியைக் கேட்பதில்லை. மக்கள் தங்களுக்குள் போராடினால், கட்டுப்பாட்டாளர்கள் பாதுகாப்பாக இருப்பார்கள். இது கிரேக்க மாதிரியின் மிகவும் சக்திவாய்ந்த உத்தியாகும்.
கட்டுப்படுத்தப்பட்ட எதிர்ப்பு
இங்கே இன்னும் ஆழமான உத்தி உள்ளது — கட்டுப்படுத்தப்பட்ட எதிர்ப்பு. கட்டுப்பாட்டாளர்கள் ஏன் கட்டுப்பாட்டாளர்களாக இருக்கிறார்கள்? ஏனெனில் அவர்கள் கட்டுப்பாட்டாளர்கள். அவர்கள் மிகவும் புத்திசாலிகள். அவர்கள் ஒரு முறையை நிறுவி நடத்துகிறார்கள். ஆனால் அந்த முறை இறுதியில் முடிவுக்கு வருகிறது அல்லது வீழ்ச்சியடைகிறது. பின்னர் அவர்கள் புதிய முறைகளை உருவாக்குகிறார்கள்.
தற்போதுள்ள முறைக்கு எதிராக எழும் சக்திகளுக்குள் அவர்கள் ஊடுருவத் தொடங்குகிறார்கள். அதாவது — வெளிப்புறத்திலிருந்து வரும் எதிர்ப்புடன் போராடுவதற்குப் பதிலாக, அவர்கள் உள்ளே சென்று அதைத் தங்கள் கட்டுப்பாட்டிற்குள் கொண்டு வருகிறார்கள். மக்கள் "நாங்கள் முறைக்கு எதிராகப் போராடுகிறோம்" என்று நினைக்கிறார்கள் — ஆனால் அவர்கள் உண்மையில் கட்டுப்பாட்டாளர்களால் உருவாக்கப்பட்ட ஒரு எதிர்ப்பு இயக்கத்தில் பங்கேற்கிறார்கள்.
இது அக்கெனடனின் கதையிலும் நடந்தது. அக்கெனடனின் புரட்சியிலிருந்து பிறந்த ஏகதெய்வ வழிபாட்டு மரபுகள் — யூதம், கிறிஸ்தவம், இஸ்லாம் — கட்டுப்பாட்டாளர்களால் கைப்பற்றப்பட்டன. எதிர்ப்பு சக்திகளாகப் பிறந்த மதங்களும் ஊடுருவலுக்கு உள்ளாயின. மக்கள் "நாங்கள் கட்டுப்பாட்டாளர்களுக்கு எதிரான ஒரு மதத்தைப் பின்பற்றுகிறோம்" என்று நினைக்கிறார்கள் — ஆனால் அந்த மதமும் கட்டுப்பாட்டாளர்களின் கைகளுக்குச் சென்றுவிட்டது.
இதே முறை இன்றைய அரசியலிலும் தெரிகிறது. ஒவ்வொரு கட்சியும், ஒவ்வொரு இயக்கமும், ஒவ்வொரு போராட்டமும் — எத்தனை உண்மையான எதிர்ப்பு இயக்கங்கள்? எத்தனை கட்டுப்பாட்டாளர்களால் உருவாக்கப்பட்ட "கட்டுப்படுத்தப்பட்ட எதிர்ப்பு" இயக்கங்கள்? மக்கள் தாங்கள் போராடுவதாக நினைக்கிறார்கள் — ஆனால் அவர்கள் போராடும் போரே கட்டுப்பாட்டாளர்களால் நடத்தப்படுகிறது.
கிரேக்க மாதிரியின் மரபு
கிரேக்கத் தத்துவம் கட்டுப்பாட்டு வரலாற்றில் ஒரு முக்கியத் திருப்புமுனையாக அமைந்தது. சுமேரியர்கள் அறிவை மறைத்து வைத்தனர். எகிப்தியர்கள் மதத்தைப் பயன்படுத்தினர். பாபிலோனியர்கள் பணத்தைப் பயன்படுத்தினர். ஆனால் கிரேக்கர்கள் சிந்தனையைக் கட்டுப்படுத்தக் கற்றுக்கொண்டனர் — மக்களுக்குத் தெரிவு செய்யும் மாயையை அளித்து, அந்தத் தெரிவுகளை முன்கூட்டியே தீர்மானித்தனர்.
இந்த கிரேக்க மாதிரி இன்றைய நவீன உலகின் மிகவும் செல்வாக்குமிக்க கட்டுப்பாட்டு முறையாக மாறியுள்ளது. அரசியல் கட்சிகள், ஊடக நிறுவனங்கள், கல்வி நிறுவனங்கள் — அனைத்தும் இந்த மாதிரியைப் பின்பற்றுகின்றன. மக்களுக்குத் தெரிவு செய்யும் மாயை வழங்கப்படுகிறது, ஆனால் அந்தத் தெரிவுகள் எப்போதும் முன்கூட்டியே தீர்மானிக்கப்பட்ட வரம்புகளுக்குள்ளேயே இருக்கின்றன. ஒவ்வொரு எதிர்ப்பு இயக்கத்திலும் கட்டுப்பாட்டாளர்களின் கை இருக்கிறது.
இது "உலகக் கட்டுப்பாட்டாளர்களின் வரலாறு" தொடரின் ஐந்தாவது கட்டுரை. அடுத்த கட்டுரையில், கட்டுப்பாட்டாளர்களின் பயணம் — எகிப்திலிருந்து ரோம், ரோம் முதல் நவீன உலகம் வரை — பற்றி வாசியுங்கள்.